به گزارش طبنا(خبرگزاری سلامت)؛ دکتر اصغر دالوندی درباره اهمیت حضور پرستاران در سطح جامعه ضمن بیان این مطلب اظهار داشت: به دلیل رویکرد نظام سلامت بیمار مدار ما، سلامتی و پرستاری محصور به بیمارستان‌هاست. در حالیکه با حضور پرستاران جامعه نگر و توجه به مقوله هوم کِر ما می‌توانیم از آثار مثبت حضور پرستاران در همه سطوح زندگی بهره مند شویم.

‎وی در ادامه با بیان این که طی ده سال آینده پرستاری عنوان سومین شغل جهان را ازآنِ خود خواهد کرد تصریح کرد: اهمیت پرستاری در زندگی امروزِ جوامع به حدی است که حتی در سازمان جهانی بهداشت و شورای بین المللی پرستاران جنبشی به نام Nursing Now  راه اندازی شده و به زعم آقای کرنس رئیس این جنبش، “بزرگترین چیزی که می‌توانیم برای مردم جهان انجام دهیم این است که پرستاران را تقویت کنیم”. امروز شورای بین المللی پرستاران و سازمان جهانی بهداشت از پرستاران به عنوان رهبران اجتماعی یاد می‌کنند. تجربه‌های گذشته نیز اثبات نموده که هر جا به پرستاری فرصت داده شده این قشر توانسته اند تغییرات مثبت و اساسیِ اجتماعی را ایجاد نمایند.

‎رئیس کل سازمان نظام پرستاری ادامه داد: بنابراین بر مسئولین است که در جهت سلامتی، حفظ و ارتقاء این نیروها سرمایه گذاری کنند. چراکه این قشر تاثیر بسزایی در نظام سلامت کشورها دارد. در بحث تغییر روش‌های زندگی، ما پرستاران بایستی ابتدائاً خودمان عامل تغییر باشیم تا بتوانیم پس از خود مردم را هم تغییر دهیم. سازمان نظام پرستاری نیز همراه با جامعه پرستاری خواهد بود و این حرکت را ملی خواهد کرد به این معنا که پرستاران به عنوان عامل تغییر در جامعه ی خود نقش ایفا کنند.

‎وی افزود: بیماری‌های مزمن امروز جامعه ما را مبتلا به خود کرده و تخت‌های بیمارستانی را اشغال کرده و از سوی دیگر آمادگی لازم را برای پذیرش ۱۰ میلیون سالمندی که در حال افزوده شدن به جامعه هستند نداریم. بنابراین با توجه به شرایط اقتصادی موجودِ جامعه و بضاعت اقتصادی مان، راهی جز این نداریم که به پرستارانمان فرصت دهیم تا به درون جامعه آمده وفرهنگ تحرک و ورزش را در بین همه اقشار رواج داده و در نتیجه شاهد کاهش ابتلاء مردم به بیماری مختلف باشیم.

‎دکتر دالوندی در ادامه ی صحبتِ خود به مشکلات حرفه پرستاری و تنش‌ها و مسائلِ ناشی از آن اشاره کرد و اظهار داشت: حجم زیاد و شرایط نامساعد انجام کار، نبودن امکان استراحت کافی، مواجهه با شرایط نا خوشایند، مواجهه با بیماری‌های مزمن و واگیردار و رویارویی با شرایط خطرزا از ویژگی‌های انفکاک ناپذیر حرفه پرستاری است که در نتیجه ی آن‌ها شاهد ترک خدمت، بیکاری، کاهش هوشیاری و خطاهای شغلی پرستاری هستیم. بنابراین مجموع این عوامل و نتایج آن می‌طلبد که به پرستاران توجه جدی تری بشود چراکه پرستاران در کنار تیم پزشکی سرمایه‌های اجتماعی نظام سلامت هستند.(مهر)