حامد برآبادی در گفت‌و‌گو با طبنا (خبرگزاری سلامت)، درباره  سوگواری پس از طلاق اظهار کرد: وقتی که زوجین دچار طلاق می‌شوند معمولا هر دو  و گاهی یک نفر از آنها دچار سوگ می‌شوند. به این معنا که به خاطر این جدایی باید عزاداری کنند.

این مشاوره خانواده خاطرنشان کرد: مرحله اول پس از جدایی معمولاً به عنوان انکار نام برده می‌شود به این معنا که ضربه به حدی شدید است که فرد تمایل به انکار و نبودن آن می‌کند.

برآبادی ادامه داد: مرحله دوم پس از انکار، خشم و عصبانیت از طلاق یا جدایی است در این مرحله فرد شروع به نفرین کردن  طرف مقابل خود می‌کند و حتی گاهی این عصبانیت را بر سر سایر اعضای خانواده تخلیه می‌کند و در این مرحله معمولا افراد به سمت واکنش‌های کلامی یا فیزیکی همچون خوردن الکل، کشیدن مواد، روابط بی‌سرانجام که هدف آنها عشق نبوده بلکه ضربه زدن است کشیده می‌شوند، همچنین معمولا این افراد خود را بسیار سرزنش می‌کنند و به عبارتی مستحق تنبیه می‌دانند.

وی یادآورشد: مرحله بعدی چانه‌زنی و تکرار مکررات است به این معنا که در این مرحله فرد سعی می‌کند با نوعی معامله رابطه را بازگرداند و به عبارتی فرد دچار پشیمانی مفرط می‌شود.

این مشاوره خانواده تاکید کرد: مرحله بعدی که به عنوان اندوه از آن یاد می شود به این معناست که فرد این واقعیت را می‌پذیرد که رابطه مرده است و آن را درک می‌کند غم، اندوه و لذت نبردن از چیزی و گریه کردن‌های مداوم نشانه‌ای از این مرحله است همچنین این افراد مشکلاتی را در خواب، غذا خوردن و میل جنسی پیدا می‌کنند.

برآبادی ادامه داد: در آخرین مرحله پذیرش فرد می‌داند رابطه به اتمام رسیده است و تغییری در آن وجود ندارد بنابراین مسئولیت اعمال خود را می‌پذیرد چرا که دیگر تغییر برای آن وجود ندارد و معمولاً این افراد زندگی جدیدی را شروع کرده و نگاهی رو به آینده در پیش می‌گیرند.

وی با تاکید بر اینکه گذر از مراحل سوگواری از مهمترین مراحل بهبود است، تاکید کرد: گذر از مراحل سوگ ممکن است ماه‌ها و یا حتی سال‌ها به طول ا‌نجامد و فرد باید این موضوع را بپذیرد که رابطه برای وی از دست رفته است.

این مشاوره خانواده با اشاره به زوجینی که پس از طلاق نیز  عصبانیت و خشم خود را کاهش نمی‌دهند، گفت: این مسئله انرژی منفی را در آنها به وجود می‌آورد و  آسیب های جسمی و روانی زیادی بر فرد تحمیل می‌شود. همچنین برخی از افراد تا مدت‌ها نقش قربانی را برعهده گرفته به این معنا که پس از گذشت چند سال از طلاق نیز رنج و بدبختی خود را عامل انتخاب اشتباه خود می‌دانند و در مرحله افسردگی باقی مانده، احساس بی‌پناهی کرده و صرفاً به دنبال هم‌درد و فردی که به آنها گوش کند هستند که وجود این مراحل مانع گذر از سوگواری می‌شود.

برآبادی تاکید کرد: افرادی که طلاق را تجربه‌کرده‌اند برای اینکه بتوانند مراحل سوگواری همچون انکار، خشم، عصبانیت و .. را به سلامت سپری کنند ضرورت دارد که در ابتدا اندوهگین و غمگین بوده  و از خود انتظار نداشته باشند که عملکرد آنها همانند گذشته باشد افراد در این مرحله نباید  مانع تفکر و افکار منفی خود باشند و باید مدتی به خود اجازه دهند که ناراحت و عصبانی باشند، زیرا ناراحتی یکی از مراحل خشم است که باید سپری شود اما این خشم نباید معطوف به خود یا همسر سابق باشد بلکه باید از وضعیت خشمگین باشند چرا که زندگی آنها با مشکلاتی مواجه بوده است.

وی ادامه داد: گاهی از مواقع یادگاری‌هایی از همسر سابق همچون عکس‌های وجود دارند که  این افراد می‌توانند برای فروکش کردن خشم خود به عکس نگاه کنند و نامه‌ای به همسر سابق خود بنویسند اما آن را ارسال نکنند و حتی در تنهایی یا در حضور دوست صمیمی یا  مشاور خود  به خاطر شکست رابطه گریه کنند و سعی کنند خود و همسر سابق را ببخشند چراکه هر دو زوج در زندگی مشترک اشتباهاتی داشته‌اند.