دکتر احمد دلبری عضو هیات علمی‌دانشگاه در گفتگو با طبنا(خبرگزاری سلامت) با بیان این مطلب افزود: همزمان با افزایش جمعیت سالمندان، شیوع دیابت نوع ۲ در کشور رو به افزایش است. اگرچه سالمندان مشابه افراد جوانتر در معرض عوارض این بیماری قرار دارند ولی عوارض قلبی عروقی در این طیف سنی به مراتب بیشتر دیده می‌شود.

وی ادامه داد: سالمندان مبتلا به دیابت به نسبت دیگران بیشتر در معـرض خطر عوارض اختلالات بینایی، حملات قلبی‌عروقی، قطع پا یا نارسایی کلیوی قرار می‌گیرند. بطوریکه دیابت شایع‌ترین علت نابینایی، نارسایی کلیه، دیالیز و قطع عضو در دوران سالمندی است و یک بیماری کاملا جدی و خطرناک بوده و بکار بردن اصطلاحاتی مثل «قند عصبی دارم»، «قندم کمی‌ بالاست» یا  «دیابتم خفیف است» جهت فرار از بیماری و درمان و اصلاح شیوه زندگی بوده و باعث بدتر شدن شرایط و عوارض جدی تر خواهد شد.

دلبری اضافه کرد: نیمی ‌از مبتلایان به دیابت در دوران سالمندی از بیماری خود بی‌خبرند. این در حالی است که با رعایت مصرف غذای سالم و کافی، داشتن فعالیت‌های ورزشی منظم، مصرف صحیح داروها، پایش و کنترل دقیق قند خون، چربی‌ها و فشار خون می‌توان از بسیاری از این عوارض ناگوار جلوگیری کرد و از از یـک زندگی سالم و طول عمر طبیعی برخوردار بود.

این دکتری تخصصی طب سالمندان گفت: بطور کلی علائم بیماری دیابت با چند مشخصه اصلی و علایم کلاسیک تشنگی و پرنوشی، پرادراری، کاهش وزن مشخص می‌شود. در دوران سالمندی افرادی که در معرض ابتلا به دیابت هستند به دلیل تغییرات فیزیولوژیکی معمولاً علائم کلاسیک و مشخص دیابت را ندارند و بعضی از علائم دیابت مخفی مانده یا تشخیص آن‌ها مشکل است.

وی تصریح کرد: افراد سالمند دیابتی معمولا دچار تشنگی مکرر، افزایش حجم و تکرر ادرار و نیز کاهش وزن علیرغم پرخوری نمی‌شوند اما ممکن است بی‌حال و مریض احوال باشند یا با وجود اشتهای طبیعی، وزن‌شان به تدریج کم شود.