فشار خون بالا یکی از مشکلات رایجی است که افراد بسیاری به آن مبتلا هستند. یکی از داروهای کنترل فشار خون بالا، لیزینوپریل (Lisinopril) است که مانند سایر داروهای شیمیایی فواید و عوارض جانبی بسیاری دارد و باید هنگام مصرف آن احتیاط لازم را داشته باشید. در ادامه این مطلب با موارد استفاده داروی لیزینوپریل و عوارض جانبی آن بیشتر آشنا خواهیم شد.

موارد استفاده از لیزینوپریل

داروی لیزینوپریل برای درمان فشارخون بالا مورد استفاده قرار می گیرد. کاهش فشار خون بالا بسیار مهم است و از سکته ی مغزی، حملات قلبی و مشکلات کلیوی جلوگیری می کند. همچنین از داروی لیزینوپریل برای درمان نارسایی های قلبی و بهبود قلب پس از حمله ی قلبی استفاده می شود. لیزینوپریل متعلق به دسته ای از داروها است که به عنوان مهار کننده ی ACE شناخته می شود. ساز و کار این دارو بر پایه ی آرام کردن عروق خونی برای جریان یافتن راحت تر آن است. داروی لیزینوپریل یک مهار کننده ACE است و در درمان فشار خون همچنین در نارسایی قلبی و به صورت پروفیلاکسی بعد از انفارکتوس میوکارد و در نفروپاتی دیابتی کاربرد دارد. آثار همودینامیک Lisinopril طی یک تا 2 ساعت بعد ازیک دوز منفرد خوراکی حاصل می شود و حداکثر اثر آن بعد از 6 ساعت رخ می دهد اگرچه ممکن است اثر کامل آن تا چندین هفته بعد از تجویز طولانی مدت حاصل نشود. فعالیت همودینامیک آن تا 24 ساعت (بعد از یک دوز روزانه) دوام دارد.لیزینوپریل به طریق خوراکی و به صورت دی هیدرات تجویز می گردد ولی دوزهای تجویزی براساس ماده آنهیدروس (غیر آبی) می باشد. و در بیماران مبتلا به اختلالات کلیوی دوز تجویزی Lisinopril می بایست کاهش یابد.

روش مصرف داروی لیزینوپریل

داروی لیزینوپریل یک داروی خوراکی است که مطابق تجویز پزشک ممکن است همراه با غذا و یا بدون غذا و معمولا یک بار در روز مصرف می شود. اگر شما از نوع سوسپانسیونی این دارو استفاده می کنید، لازم است که هر بار قبل از مصرف، بطری را به خوبی تکان دهید. تنظیم دقیق دوز دارو را با یک وسیله ی اندازه گیری مناسب، انجام دهید و از قاشق غذاخوری برای تعیین مقدار دوز آن استفاده نکنید. دوز مصرفی این دارو بر اساس وضعیت پزشکی شما و نحوه ی پاسخ بدن شما به درمان، تعیین می شود. برای کودکان دوز مورد نیاز بر اساس وزن آنها انتخاب می شود. برای کاهش خطر عوارض جانبی داروی لیزینوپریل، پزشک ممکن است این دارو را ابتدا با دوزهای پایین شروع کند و به مرور افزایش دهد. لازم است که دقیقا مطابق با دستورالعمل پزشک عمل کنید. مصرف داروی لیزینوپریل این دارو را به طور مرتب و منظم مصرف کنید تا به بهترین نتیجه ی درمانی برسید. مصرف داروی لیزینوپریل را حتی اگر احساس بهبودی دارید ادامه دهید زیرا اکثر افراد مبتلا به فشار خون بالا احساس بیماری ندارند. برای درمان فشار خون بالا، ممکن است که 2 تا 4 هفته و برای درمان نارسایی قلبی، ممکن است که هفته ها و یا ماه ها طول بکشد تا نتیجه ی آن خود نمایی کند. اگر پس از مصرف این دارو، وضعیت شما بهبود نیافته و یا بدتر شده (به عنوان مثال فشارخون شما همچنان بالا بود و یا بالاتر رفته) به پزشک مراجعه کنید.

عوارض جانبی داروی لیزینوپریل

سرگیجه، کسلی، خستگی، سر درد و یا سرفه خشک ممکن است تا زمانیکه بدن شما خود را با این دارو وفق دهد، بروز یابد. اگر هرکدام از این اثرات ایجاد شود و به مرور بدتر شوند، به سرعت به پزشک و یا داروساز مراجعه کنید. برای کاهش خطر ناشی از سرگیجه و بی حالی، هنگام بلند شدن از حالت نشسته و یا دراز کشیده، به آرامی حرکت کنید. به یاد داشته باشید که پزشک شما این دارو را برای وضعیت فعلی شما تجویز کرده و او تشخیص داده که فواید این دارو بیشتر از عوارض جانبی آن است. اگر عوارض جانبی جدی مانند خستگی، علائم پتاسیم خون بالا (ضعف عضلانی و ضربان قلب پایین) داشتید، حتما به پزشک مراجعه کنید. اگرچه ممکن است که داروی لیزینوپریل برای جلوگیری از مشکلات کلیوی و یا درمان آن مورد استفاده قرار گیرد اما به ندرت سبب ایجاد مشکلات جدی کلیه و یا شرایط بدتر شود. پزشک شما حتما قبل از مصرف و هنگام آن، عملکرد کلیه شما بررسی خواهد کرد. در صورتی که نشانه هایی از وجود مشکلات کلیه مانند تغییر میزان ادرار دارید، با پزشک مشورت کنید. لیزینوپریل به ندرت سبب ایجاد مشکلات جدی کبد می شود. در صورت وجود نشانه های آسیب کبدی از جمله تهوع و استفراغ که متوقف نمی شوند، از دست دادن اشتها، معده و شکم درد، زرد شدن چشم ها و پوست و تیره شدن ادرار، به پزشک مراجعه کنید. واکنش آلرژیک شدید به این دارو بسیار نادر است. اما اگر متوجه این علائم مانند خارش و تورم در صورت، زبان و گلو، سرگیجه شدید، مشکلات تنفسی، شوید، حتما به اورژانس مراجعه کنید. مواردی که به آن اشاره شد، لیست کاملی از عوارض جانبی احتمالی داروی لیزینوپریل نیست. اگر متوجه اثرات دیگری علاوه بر آنچه که در بالا ذکر شده شدید، با پزشک و یا داروساز تماس بگیرید.

احتیاط های اصولی در مورد مصرف داروی لیزینوپریل

قبل از مصرف داروی لیزینوپریل، اگر به آن و یا سایر داروهای مهار کننده ی ACE حساسیت دارید، حتما با پزشک و یا داروساز مشورت کنید زیرا این محصول ممکن است حاوی مواد غیر فعال باشد که سبب ایجاد واکنش های آلرژیک و یا مشکلات دیگر می شود. قبل از استفاده از این دارو، با پزشک خود در مورد سابقه ی پزشکی خود مانند سابقه ی واکنش های آلرژیک خود از جمله تورم صورت، لب ها، زبان و گلو، سابقه و روش های دیالیز خون و سطح بالای پتاسیم در خون، مشورت کنید. این دارو ممکن است باعث ایجاد سرگیجه در شما شود و عرق کردن، اسهال و یا استفراغ ممکن است موجب از دست دادن بیش از حد آب بدن شود و خطر ابتلا به سرگیجه را افزایش دهد. اسهال طولانی مدت و یا استفراغ را به پزشک خود اطلاع دهید. اطمینان حاصل کنید که مایعات به اندازه ی کافی به بدن شما می رسد تا از کمبود آب در بدن جلوگیری شود. عوارض جانبی لیزینوپریل

مکانیسم اثر لیزینوپریل

مهارکننده ی رقابتی آنزیم مبدل آنژیوتانسین.

فارماکوکینتیک لیزینوپریل

داروی لیزینوپریل بعد از تجویز خوراکی به آهستگی و به صورت ناقص جذب می شود و به طور متوسط حدود 25% دوز تجویزی جذب می گردد ولی بین افراد مختلف میزان جذب بین 6 تا 60% متفاوت می باشد. این دارو خودش یک دی اسید فعال است و نیازی به متابولیسم در محیط زیستی ندارد. اوج غلظت پلاسمایی آن بعد از 7 ساعت ایجاد می گردد و به طور قابل توجهی به پروتئین های پلاسما متصل نمی شود. به صورت تغییر نکرده از طریق ادرار دفع می شود و در افرادی با عملکرد طبیعی کلیه نیمه عمر اثر آن متعاقب چندین دوز مصرفی حدود 12 ساعت می باشد. Lisinopril توسط همودیالیز برداشت می شود.

عوارض جانبی لیزینوپریل

ـ بالای ۱۰درصد: سرگیجه ـ۱۰ـ۱٪‏ : سرفه، سردرد، هایپرکالمی، اسهال، هایپوتنشن، درد قفسه سینه، تهوع/استفراغ، سوریازیس، راش.

تداخلات دارویی لیزینوپریل

*مشخصات کلی تداخلات: - تشدید آنژیوادم - عامل ضد فشارخون - کاهش پرفیوژن یا عملکرد کلیوی - افزایش حساسیت به انسولین - تشدید هایپرکالمی