هیدرین دارویی است که حاوی دو نوع ماده فعال می باشد، هیدروکلروتیازید (Hydrochlorothiazide) و تریامترن. هر دو ماده متعلق به گروهی از دیورتیک ها هستند. تریامترن دیورتیک نگهدارنده پتاسیم است.

هیدرین چیست؟

هیدرین یک داروی ادرار آور است که حاوی ترکیبی از عوامل natriuretic و antikaliuretic می باشد، یعنی باعث افزایش دفع سدیم می شود که منجر به دفع بیش از حد آب از بدن شده و در نتیجه فشار وارد آمده بر رگ های خونی را کاهش می دهد.

هیدروکلروتیازید دفع پتاسیم را افزایش می دهد که ممکن است منجر به هیپوکالمی  (کمبود پتاسیم در جریان خون) شود. هیپوکالمی می تواند شدید باشد و منجر به نامنظم شدن ضربان قلب شود. با این حال، تریامترن باعث افزایش دفع سدیم می شود و با کاهش ترشح آن، دفع پتاسیم را کاهش می دهد.

به همین دلیل است که ترکیب این دو دیورتیک حس خوبی را به وجود می آورد. باعث پائین آمدن فشار خون پائین می شود و خطر عدم تعادل الکترولیت را افزایش نمی دهد، بنابراین پتانسیل کمتری برای بروز اثرات جانبی دارد.

زمانی که قرص هیدرین را قورت می دهید ممکن است این انتظار را داشته باشید که اثر دیورتیک آن فورا و پس از یک ساعت و حداکثر سه ساعت پس از مصرف اتفاق بیفتد. اثر دیورتیک آن معمولا ۷ تا ۹ ساعت پس از مصرف قرص به طول می انجامد.

هیدرین برای درمان فشار خون بالا مصرف می شود. این دارو می تواند به تنهایی یا در ترکیب با دیگر داروهای ضد فشار خون مورد استفاده قرار گیرد. این دارو معمولا برای درمان بیمارانی که به فشار خون مبتلا هستند و نیاز به مصرف دیورتیک های تیازید دارند مصرف می شود، اما نباید باعث هیپوکالمی (کمبود پتاسیم در جریان خون) شود.

هیدرین همچنین برای درمان تورم ناشی از عوامل مختلفی مانند بیماری قلبی، بیماری کبد، بیماری کلیوی یا مصرف برخی از داروها مصرف می شود.

این دارو را چگونه باید مصرف کرد؟

دوزهای معمول اولیه در درمان فشار خون یک قرص هیدرین  (حاوی ۲۵ میلیگرم هیدروکلروتیازید و ۵۰ میلیگرم تریامترن است) در روز است. در حالی که دوز اولیه در درمان تورم، یک قرص هیدرین دو بار در روز است.

پزشک شما ممکن است دوز مصرفی را براساس شدت شرایطی که دارید تغییر دهد. پزشک تصمیم خواهد گرفت که چه مقدار از این دارو برای شما بهتر عمل می کند.

قرص را با یک لیوان پر از آب قورت دهید. در صورت نیاز و طبق توصیه پزشک یا داروساز، می توانید قرص هیدرین را نصف کرده و بخورید.

بهتر است قرص هیدرین را صبح و پس از خوردن صبحانه مصرف کنید زیرا از ادرار مکرر در شب خودداری خواهید کرد. اگر هیدرین را دو بار در روز مصرف می کنید، باید اولین دوز خود را در ساعت ۸ صبح و دوز دوم را در ساعت ۵ یا ۶ بعد از ظهر بخورید.

بهتر است قرص های هیدرین را بعد از خوردن غذا مصرف کنید تا خطر عوارض جانبی دستگاه گوارش را کاهش دهید.

تداخلات دارویی با هیدرین

اقدامات احتیاطی در مورد هیدرین

هیدرین نباید در بیمارانی که به هیدروکلروتیازید یا تریامترن آلرژیک دارند، مورد استفاده قرار بگیرد. اگر نسبت به آنتی بیوتیک هایی با عناوین سولفونامید ها  (مانند سولفادیازین، سولفات متاکسوزول )که معمولا به عنوان باکتریم شناخته می شود( سولفافورازول، سولفانیتران و غیره) حساسیت دارید، باید قبل از شروع مصرف هیدرین به پزشک خود اطلاع دهید، زیرا بیمارانی که به سولفونامید ها حساسیت دارند، ممکن است واکنش آلرژیک به هیدروکلروتیازید نیز در آنها افزایش پیدا کند. اگر متوجه بروز علائم آلرژی مانند تورم زبان، دشواری در بلعیدن، دشواری در تنفس و غیره شدید، باید فورا به پزشک خود اطلاع دهید.

هیدرین نیز در بیمارانی که به آسیب کلیوی مبتلا هستند نباید مصرف شود زیرا هیدرین به طور عمده از طریق لوله های کلیه عمل می کند. اگر شما به آنوریا (دفع ادرار کم ر از ۵۰ میلی لیتر در روز ) یا الیگوریا  (دفع ادرار کمتر از ۴۰۰ میلی لیتر در روز ) مبتلا باشید، باید به پزشک خود اطلاع دهید. آنوریا و الیگوریا ممکن است باعث بروز علائم آسیب شدید کلیوی شوند و این بیماران نباید از قرص هیدرین استفاده کنند.

بیمارانی که مقدار پتاسیم خونشان زیاد است و یا از مکمل های پتاسیم یا سایر داروهایی که میزان پتاسیم را افزایش می دهند مانند اسپیرونولاکتون استفاده می کنند باید از مصرف قرص هیدرین اجتناب کنند.

در صورت داشتن هر یک از شرایط زیر و قبل از مصرف هیدرین، باید به پزشک خود اطلاع دهید:

  • دیابت
  • کلسترول بالا
  • نقرس
  • مشکلات کبدی
  • مشکلات قلبی
  • لوپوس اریتماتوی سیستمیک

مصرف هیدرین ممکن است باعث بدتر شدن علائم و وضعیت اختلالات ذکر شده در این دسته از بیماران شده و باید از مصرف آن اجتناب شود.

مصرف هیدرین در دوران بارداری

این دارو در گروه C بارداری قرار می گیرد  (طبقه بندی شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا) و نباید در دوران بارداری استفاده شود مگر در صورت نیاز. پزشک، خطرات و مزایای استفاده از این دارو را طی دوران بارداری، مورد بررسی قرا می دهد.

تریامترن به شیر مادر منتقل می شود، بنابراین در زمان استفاده از هیدرین، تغذیه با شیر مادر باید متوقف شود.

مصرف هیدرین در دوران بارداری

تداخلات دارویی با هیدرین

هیدرین ممکن است با داروهای زیر در تعامل باشد:

  • مکمل های پتاسیم یا داروهای دیگری که ممکن است میزان پتاسیم خون را افزایش دهند مانند اسپورونولاکتون
  • مهار کننده های آنزیم مبدل آنژیوتانسین مانند رامیپریل (ramipril)، انالاپریل (enalapril)، لیزینوپریل (lisinopril)، پریندوپریل (perindopril) که در درمان فشار خون بالا مورد استفاده قرار می گیرند.
  • مهار کننده های مونوآمین اکسیداز، مانند: ایزوکاربوکسازید (izocarboxazid)، ترانیلسیپرومین (tranylcipromine)، فنلزین (phenelzine)، سلگیلین (selegiline)، لینزولید (linezolid) و غیره
  • گروهی از داروها با نام فنوتیازین ها مانند تری فلواروپرازین (trifluoroperazine)، فلو فنازین (fluphenazine)، کلروپرومازین (chlorpromazine)، مسوریدازین (mesoridazine) و غیره. این داروها برای درمان اسکیزوفرنی و سایر اختلالات روانپزشکی مورد استفاده قرار می گیرند.
  • داروهای ضد التهابی غیر استروئیدی (NSAIDs) مانند ایبوپروفن (ibuprofen)، فلوربیپروفن (flurbiprofen)، اندومتاسین (indomethacin)
  • داروهای ضد افسردگی مانند مورفین، ترامادول، کدئین
  • آرامبخش های عضلانی مانند تیزانیدین (tizanidine)
  • داروهای مورد استفاده برای درمان آریتمی مانند دروندارون (dronedarone)، آمیودارون (amiodarone) و دوفتیلید (dofetilide )
  • داروی دولاسترون (Dolasetron) که برای پیشگیری از حالت تهوع و استفراغ پس از شیمی درمانی مورد استفاده قرار می گیرد.
  • لیتیوم (Lithium) که یک داروی ضد روان پریشی است.

اثرات جانبی این دارو

مصرف هیدرین با عوارض جانبی زیر مرتبط است:

  • گرفتگی عضلات
  • ناتوانی جنسی
  • دیسکراسی خون مانندکم خونی، کمبود گرانولوسیت ها در خون (agranulocytosis) و کمبود پلاکت های خون (thrombocytopenia).
  • نارسایی حاد کلیه
  • عدم تعادل الکترولیتی (هیپوکالمی و یا هایپرکالمی، هیپرگلیسمی، هیپراکلسمی و هیپوناترمی).
  • پانکراتیت
  • عوارض جانبی دستگاه گوارش (تهوع، استفراغ، یبوست، اسهال، درد شکمی و غیره).
  • فشار خون
  • ضربان نامنظم قلب
  • حساسیت به نور
  • خستگی
  • سرگیجه
  • سندرم استیونز- جانسون

در صورت بروز هرگونه عارضه جانبی، بلافاصله با پزشک خود تماس بگیرید.