صدیقه بزازان کارشناس ارشد مشاوره و روان‌شناس کودک در گفت‌وگو با طبنا(خبرگزاری سلامت)، با بیان این مطلب و با اشاره به اینکه دو قشر کودک داریم که یکی بچه‌های تک والدین و دیگری بچه‌های بد والدین است، افزود: بچه‌های تک والدین دچار تعارضات رفتاری والدین هستند بدین معنا که اگر پدر و مادر از هم جدا شده باشند ممکن است کودک خواسته‌هایی داشته باشد که مادر در مقابل آنها مخالف و پدر موافق باشد و بالعکس.

وی ادامه داد: در نتیجه باید پدر و مادر خود به سبک برخورد واحدی با رفتارهای بچه برسند یا اینکه این کار را در حضور مشاور انجام بدهند.

بزازان اضافه کرد: گاهی اوقات پدر و مادر‌ها به دلیل مشغله کاری یا بیماری و مسائلی از این دست نمی‌توانند وقت زیادی را با بچه‌ها بگذرانند، حتما باید جایگزینی برای این موضوع داشته باشند. یعنی اگر زمانی برای بچه می‌گذاریم باید کیفیت زمان‌ها را افزایش دهیم تا بچه حالت دلبستگی ایمن را بدست آمورد. یعنی دلبستگی بچه باید به حالتی برسد که باور کند پدر و مادر در دسترس هستند و بداند رفتار پدر و مادر قابل پیش‌بینی است.

این کارشناس ارشد مشاوره و روان‌شناس کودک تصریح کرد: اینها لزوم و سبک فرزندپروری است و نمی‌توان این موضوع را در نظر نگرفت.

وی افزود: وقتی بچه دنیا می‌آید عوامل ژنتیکی وجود دارد که سبک فرزندپروری والدین می‌تواند این عوامل را تشدید و یا مدیریت کند. برخی از بچه‌ها از اول خندرو، لج‌باز یا عبوس‌اند که اینها تاثیر همان عوامل ژنتیکی است که در مقابل برخورد یا سبک فرزندپروری والدین تشدید یا خاموش می‌شود.

بزازان ادامه می‌دهد: اگر والدین نداند که با رفتارهای بچه‌ها چه برخوردی کنند در واقع بچه والدین را بازی داده و پدر و مادرها را شرطی می‌کند. پدر و مادر در این شرایط نمی‌توانند روی حرف خودشان مقاومت کنند و دقیقا در همین جا بچه درخواست خود را مطرح می‌کند. توصیه من اینست که اگر والدین توان مقابله با رفتارها و درخواست‌های بچه را ندارند از همان اول مخالفت نکنند که بچه بتواد آنها را مدیریت کند.