خبرگزاری سلامت: در همه نقاط جهان مراجعه به روانپزشکان با مراجعه به سایر متخصصان و پزشکان عمومی تفاوت‌هایی دارد، چرا که کار روانپزشک از نظر عموم مردم با مقداری راز و رمز آمیخته است .افراد تصورات خاصی در مورد مسائل، بیماری‌های روانی و همچنین چگونگی درمان آنها دارند و به طور کلی برای عموم مردم این مسأله دشوار است که بپذیرند خودشان قادر به کنترل اعمال و رفتار خود نیستند و نیاز به مراجعه نزد فردی دیگر یا استفاده از درمان‌های دارویی برای بهبود وضعیت آنها وجود دارد.

دکتر فربد فدائی، متخصص اعصاب و روان و عضو هیأت مدیره انجمن روانپزشکان ایران می‌گوید: در واقع عموم مردم مراجعه به روانپزشک را نوعی شکست برای خودشان تلقی می‌کنند؛ یعنی تا زمانی که فشار بیماری به اندا‌ه ای نباشد که غیرقابل تحمل شود برای مراجعه به روانپزشک تشویق نمی‌شوند. در حالی که در مورد شدیدترین بیماری‌های روانی که عبارتند از روان پریشی‌ها دیده شده، تقریبا زمانی بیمار نزد روانپزشک مراجعه می‌کند که حداقل ۲ سال از شروع بیماری گذشته است!! نکته مهم و در خور توجه آن که پس از مراجعه به روانپزشک و تشخیص بیماری و آغاز روند درمان احتمال بهبود کامل بسیار بالا است، اما در صورت مراجعه پس از سال‌ها احتمال این که بیماری به خود جنبه مزمن بگیرد، افزایش ‌می‌یابد؛ در نتیجه افراد از زندگی مثبت و سازنده محروم خواهند شد.

وی ادامه ‌ی دهد: رسانه‌های گروهی برای آشنا کردن مردم با اطلاعات روانی و توجه کردن به این موضوع که چقدر شیوع این اختلالات زیاد است و تا چه اندازه می‌تواند بر زندگی فردی و اجتماعی نقش منفی داشته باشد نیز کمک‌های شایانی می‌کنند. اگر مردم آگاه شوند این اختلالات موجود که در زندگی آنها مشکل به وجود می‌آورد قابل درمان است بالطبع امکان مراجعه آنها بیشتر می‌شود، چرا که امکان بهبود در بیماری‌های روانی نسبت به سایر تخصص‌های پزشکی بسیار بالا است و با تشخیص به موقع و درمان سریع نزدیک به ۸۰درصد اختلالات روانی بهبود کامل یا در حد چشمگیر پیدا می‌کند و ۲۰ درصد دیگر هم امکان دارد نیاز به مراقبت‌ها و درمان‌های طولانی و مخصوص داشته باشند.

عضو گروه روانپزشکی دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی چنین عنوان می‌کند: نکته مهم آن است که عوامل روانی در ایجاد سایر بیماری‌ها نقش دارند و تا زمان عدم شناخت آن عوامل روانی و عدم درمان، مشکل جسمی ادامه خواهد یافت. برای نمونه وزارت بهداشت هر ساله بودجه‌های کلانی را صرف درمان عوارض ناشی از مصرف دخانیات می‌کند، اما از نظر روانی چه عاملی موجب می‌شود که عده‌ای از افراد با وجود آگاهی از مضرات آن به دنبال مصرف دخانیات بروند؟ در واقع این کار روانپزشک است که به عنوان خط اول وارد تیم درمان باشد تا از عوارض بعدی جلوگیری شود.

وی همچنین اضافه می‌کند: کشور ما هر ساله چیزی حدود ۲۰ هزار نفر را در اثر تصادفات رانندگی از دست می‌دهد. وزارت بهداشت ،بیمارستان‌ها، بخش‌های اورژانس، جراحی، تخصص اورژانس و… را برای این افراد آماده کرده است و سایر سازمان‌ها هم خسارت‌های زیادی را متحمل می‌شوند، اما چطور می‌شود در این حوادث که طبق نظرکارشناسان علت ۷۵درصد خطای انسانی است فرد مرتکب اشتباه می‌شود و با وجود آگاهی از بسیاری از مسائل به آنها توجه نمی‌کند. اینجا نقش روانپزشک مطرح است که به عنوان پیشگیری کننده وارد عمل شود و همچنین برای سیاستگذاری‌های کلان از وجود او هم بهره‌مند شد.

این روانپزشک می‌گوید: برای نمونه پیش از دادن گواهینامه به افراد و حتی قبل از این که آزمون‌های تخصصی رانندگی از آنها به عمل آید، بهتر است که بررسی روانشناختی از آنها به عمل آید. به عنوان مثال فردی که رفتارهای خطرناک دارد را می‌توان تحت درمان قرار داد یا اصولا به آنها گواهینامه هم نداد، چرا که زندگی خود و انسان‌های دیگر را با مخاطره همراه می‌سازد. بنابراین باید توجه داشت که مسائل روانی تا چه اندازه در زندگی افراد نقش دارد. رفع اختلالات روانی موجب می‌شود که مشکلات افراد در خانواده، محل کار، زندگی زناشویی و… کاهش یابد و پس از آن امکانات کامل خودشان را در جهت دستیابی به اهداف مثبت به کار ببرند.

 

کد خبرنگار: ۴۱۰۱۰۰