طرق انتقال و ابتلا به هپاتیت بسته به نوع ویروس آن متفاوت است. هپاتیت A معمولا با آب یا غذای آلوده به مدفوع فرد مبتلا به هپاتیت A منتقل می‌شود. هپاتیت B از طریق تماس با مایعات بدن فرد آلود به ویروس، نظیر خون، ترشحات واژن یا منی منتقل می‌شود. مصرف داروهای تزریقی، داشتن رابطه جنسی با فرد آلوده یا استفاده مشترک از تیغ تراش فرد آلوده ریسک ابتلا به هپاتیت B را افزایش می‌دهد. هپاتیت C با تماس مستقیم با مایعات آلوده بدن، معمولا از طریق استفاده داروهای تزریقی و تماس جنسی منتقل می‌شود.

هپاتیت D که هپاتیت دلتا نیز نامیده می‌شود، یک بیماری جدی کبدی است که توسط ویروس این هپاتیتHDV ایجاد شده و ازطریق تماس مستقیم با خون آلوده انتقال می‌یابد. هپاتیت D نوع کمیابی از هپاتیت است که فقط به همراه هپاتیت B  اتفاق می‌افتد. ویروس این نوع هپاتیت بدون وجود هپاتیت B نمی‌تواند تکثیر شود. هپاتیت E بیماری منتقل شونده با آب است که عمدتا در نواحی با سیستم تخلیه فاضلاب ضعیف و در نتیجه مصرف آب‌های آلوده به مواد دفعی، ایجاد می‌شود.

آنچه که هپاتیت را بسیار خطرناک کرده جدای از عوارض و مخاطرات شدید آن ابتلای بی سروصدای و پیشرفت تدریجی آن تا مرحله غیرقابل برگشت، به‌ویژه در دو نوع بی و سی است. در واقع بسیاری از کسانیکه به این نوع هپاتیت آلوده می‌شوند از بیماری خود بی‌خبر بوده و هنگامی‌به وجود آن پی می‌برند که دیگر کار از کار گذشته است. به‌علاوه این نوع از بیماری افراد را به ناقلین سالمی‌تبدیل می‌کند که بدون دانستن موجب تکثیر و انتقال بیماری می‌شوند.

ایران در سال‌های اخیر در شناسایی، کنترل و درمان بیماران هپاتیت بی و سی موفقیت‌های چشمگیری داشته و مسئولان این حوزه با همکاری و همراهی سازمان‌ها و نهادی‌های مردمی‌و با برنامه ریزی مناسب حذف آنرا هدف قرار داده است. مسئولان بهداشتی و نهادهای مسئول در پی آن هستند تا با کمک بخش‌های علمی‌و دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور تا سال ۱۴۱۰بیماری هپاتیت سی را در کشور ریشه کن کنند که برای رسیدن به این هدف در نظر دارند سالانه ۲۰ هزار بیمار شناسایی و درمان شود. در واقع حذف این بیماری تا سال ۲۰۳۰ به معنی دیده نشدن این بیماری در کشور نیست و هدف این است که بتوان موارد جدید آنرا به حداقل رساند، به طوریکه موارد کمتری از ابتلا داشته و در نتیجه با کاهش ناقلین بیماری، از گسترش بیشتر آن پیشگیری شود.

در مورد هپاتیت بی نیز تمام تلاش بر حذف این بیماری است و با انجام واکسیناسیون ۹۸ درصد از نوزادان طی سال‌های اخیر، شیوع بیماری کاهش یافته است. ایران درخصوص شیوع هپاتیت بی و سی کمترین آمار را در منطقه  دارد. برای حذف هپاتیت عزم ملی و مشارکت مردمی‌نیاز است تا نسبت به شناسایی افراد پرخطر و انجام واکسیناسیون آنان اقدام شود.

*نائب رئیس کمیسیون بهداشت مجلس شورای اسلامی‌