به گزارش طبنا(خبرگزاری سلامت)، صدیقه خادم کارشناس، سلامت روان وزارت بهداشت همزمان با نخستین روز هفته سلامت روان که از سوی وزارت بهداشت با عنوان «نقش شادی و نشاط در سلامت روان جوانان و نوجوانان» نامگذاری شده، می‌گوید: جوانان به عنوان سرمایه‌های انسانی هر جامعه‌ای هستند. در هر جامعه‌ای پویاترین گروه‌های آن را قشر جوانان تشکیل می‌دهند و شادابی این قشر از جامعه تا حد زیادی لازمه سلامت و شادی بسیاری از آحاد جامعه است.

وی ادامه می‌دهد: بررسی‌های علمی‌نشان می‌دهد مشارکت اجتماعی سهم عمده‌ای در نشاط اجتماعی جوانان دارد. امروزه ضرورت و اهمیت مشارکت واقعی جوانان در تمامی‌سطوح و جوانب مختلف اجتماعی، اقتصادی، سیاسی و فرهنگی برای دستیابی به یک توسعه پویا و فعال بر هیچ اندیشمندی پوشیده نیست چرا که این مشارکت همه‌جانبه از بی‌تفاوتی، تک‌روی و عدم حس تعاون و تحرک و تمایل به تامین محدود و شخصی در میان اعضای جامعه و جوانان جلوگیری می‌کند، نابرابری‌ها را کاهش می‌دهد، همبستگی و وحدت را تقویت می‌کند و در نهایت، موجب رضایت‌مندی و نشاط اجتماعی در جوانان می‌شود.

خادم در ادامه می‌گوید: مجهز بودن جوانان به نشاط اجتماعی، باعث ایمنی آنها در برابر مشکلات می‌شود و آنها به‌راحتی می‌توانند با شرایط متغیر زندگی، منطبق شوند و نقشی مفید در جامعه داشته باشند. بنابراین افزایش نشاط اجتماعی در جوانان باعث کاهش آسیب‌های اجتماعی می‌شود.

کارشناس سلامت روان وزارت بهداشت همچنین با اشاره به نتایج گزارش «نشاط اجتماعی سازمان ملل متحد» در سال ۲۰۱۶،  نمره نشاط در ایران را  ۱۰۵ اعلام می‌کند و می‌افزاید: این گزارش حاصل زمینه‌یابی وضعیت جهانی نشاط در بیش از ۱۵۰ کشور است و وضعیت هر کشور را در شادکامی‌ بر اساس شش شاخص درآمد سرانه، امید به زندگی سالم، آزادی در تصمیم‌گیری، حمایت اجتماعی، سخاوت و ادراک فساد  مورد ارزیابی قرار می‌دهد.

به گفته او و بر اساس نتایج این گزارش، بر این اساس جامعه ایران بین کشورهای با چهار رده نشاط بالا، بالاتر از میانگین، پایین‌تر از میانگین و رده پایین، در دسته کشورهای «پایین‌تر از میانگین » قرار می‌گیرد.

خادم نکته نگران‌کننده‌تر این گزارش را این بخش برشمرد که «در بررسی روند نشاط طی دو دوره  ۲۰۰۵ تا ۲۰۰۷ و ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵، نمره نشاط در ایران حدود ۵.۷ درصد کاهش پیدا کرده است.»

وی می‌افزاید: این گزارش بر عاطفه مثبت و عاطفه منفی در جامعه نیز تاکید دارد؛ بنابر این کلیه اقدام‌هایی که باعث افزایش عاطفه مثبت و کاهش عاطفه منفی در جامعه می‌شوند، از جمله اقدامات موثر در ارتقای نشاط جامعه هستند. برای افزایش عاطفه مثبت می‌توان برنامه‌ریزی‌های متنوعی را طراحی و اجرا کرد ولی از طرف دیگر برای کاهش عاطفه منفی، بیشتر باید به «نبایدها» توجه کنیم؛ یعنی چه کارهایی را نباید انجام داد تا عاطفه منفی ایجاد نکنیم زیرا بخش قابل توجهی از عاطفه منفی موجود در جامعه در اثر تصمیم‌ها، اقدامات و خبرسازی‌هایی است که انجام می‌شود.(ایسنا)