به گزارش طبنا(خبرگزاری سلامت)، دیستروفی ماهیچه‌ای یک سلسله بیماری‌های بسیار حاد ژنتیکی پیشرونده وابسته به کروموزوم‌هاست که باعث تخریب یا اختلال در بافت ماهیچه‌ای می‌شود.

دیستروفی ماهیچه‌ای شامل ۹ نوع بیماری است که نمونه شاخص و شدید آن دیستروفی ماهیچه‌ای دوشن است. دیستروفی ماهیچه‌ای غیرقابل درمان بوده و تاکنون هیچ دارویی برای درمان آن ساخته نشده است. البته اقداماتی برای کاهش شدت بیماری انجام می‌شود.

محققان در حال تحقیقات بر روی این بیماری‌ها هستند و تاکنون موفق به ساخت چند ژن و داروی آزمایشی شده‌اند که بر روی حیوانات آزمایشگاهی مؤثر بوده ‌است. این امید وجود دارد که در آینده‌های نزدیک درمان دیستروفی ماهیچه‌ای قطعی شود.

دیستروفی عضلانی

دیستروفی عضلانی یکی از گروه بیماری‌های ژنتیکی محسوب می‌شود که با پیشرفت ضعیف شدن و انحلال اسکلت و ماهیچه‌های ارادی در کنترل بدن همراه است. دیستروفی یک بی نظمی‌در ماهیچه است.

هنگامی‌که ماهیچه تحلیل می‌رود بافت چربی جانشین آن می‌شود. این بیماری توسط یک نقص روی یکی از ژن‌های مخصوصی که مرتبط با عملکرد ماهیچه است ایجاد می‌شود. ماهیچه قلب و بعضی از ماهیچه‌های غیرارادی بدن نیز در بعضی از انواع این بیماری ممکن است درگیر شوند.

درمان پزشکی

دارویی :

در حال حاضر یکی از مشتقات پرونیزولین به نام دفلازاکورت به عنوان گزینه درمانی مطرح شده است. دفلازاکورت باعث حفظ استحکام استخوان و نگهداری ذخیره کربوهیدرات شده و در نتیجه کمتر از استروئیدهای با دوز بالا باعث وزن‌گیری می‌شود و در نتیجه قدرت و کارایی بیمار را افزایش می‌دهد. این دارو به علت کم بودن اثرات جانبی و داشتن خواص سودمند در نگهداری عضله و به تاخیر انداختن پیشرفت اسکولیوز در همه بیماران حتی در بیمارانی که کاملا وابسته به صندلی چرخ دار هستند مورد استفاده قرار می‌گیرد.

ب) ژن درمانی

ژن درمانی سوماتیک در بیماران دوشن روش درمانی نوین دیگری است که تحقیقات بسیاری بر روی آن انجام می‌شود. در این روش درمانی، میوبلاست‌های نارس سالم را وارد عضلات می‌کنند که در آنجا به سلول‌های عضله ملحق می‌شود و برای جلوگیری از روند تخریب پیشرونده عضلات گرفتار، به مقدار کافی دیستروفین تولید می‌کند. سایر روش‌های مولکولی درمان شامل انتقال نسخه‌های نوترکیب ژن دیستروفین با استفاده از ناقل‌های ویروسی یا غیرویروسی و الیگونوکلئوتیدهای آنتی سنس است.

ج) جراحی:

پیش از انجام مداخله جراحی، باید وضعیت کلی هر بیمار در نظر گرفته شود و بنا به نظر متخصصین، جراحی انجام شود. همچنین باید تمامی‌وسایل کمکی مورد نیاز از جمله ساپورت برای گردن و پشت، تخت الکتریکی، سطح میز قابل تنظیم و … قبل از انجام عمل جراحی تهیه گردد.نمونه‌ای از این مداخلات جراحی جوش دادن بخش خلفی ستون مهره‌ها به لگن است که موجب صاف شدن اسکولیوز شده و امکان تعادل بهتر را در هنگام راست نشستن فراهم می‌کند.