به گزارش طبنا(خبرگزاری سلامت)، شایعترین عامل بیماری باکتری هموفیلوس آنفلوآنزای نوعB است هرچند استرپتوکوک‌ها نیز می‌توانند موجب اپی گلوتیت شوند.

اپیگلوت یا دریچه نای پرده‌ای است که از بافت غضروفی انعطاف‌پذیر و پوشیده‌شده با غشای لعاب‌مانند تشکیل می‌شود.

اپیگلوت به صورت مایل به پشت در انتهای خلفی زبان قرار دارد و در معاینه داخل حلق، اغلب به سختی قابل مشاهده است. اپیگلوت هنگام بلع غذا مانع ورود آن به نای می‌شود.

عفونت اپی گلوت را اپی گلوتیت می‌گویند که علت آن اغلب عفونت باکتریایی است و علائم شایع آن عبارتند از تب، گلودرد و مشکل در بلع غذا. عفونت منجر به ورم و التهاب اپی گلوت می‌شود. اگر اپی گلوت متورم شود، به خاطر موقعیتش در گلو، می‌تواند با مسدود کردن مسیر هوا در حنجره و نای و ریه‌ها، بر تنفس شما تاثیر بگذارد.

علائم بیماری

بیماری با گلودرد شروع شده و به سرعت شدت پیدا کرده و طی چند ساعت منجر به سختی بلع غذا (و ریزش بزاق) می‌شود. بیمار تب‌دار بوده‌ است و طی ۶ ساعت اول دچار اختلال در تنفس شده و صداهای خشن تنفسی (hoarseness of voice and stridor) پیدا می‌کند. در صورت عدم درمان بیماری می‌تواند کشنده باشد (اورژانس). از معاینه ته حلق بیمار بدون وجود امکانات پیشگیرانه بایستی اجتناب کرد. لارنگوسکوپی و گرفتن رادیوگرافی ساده گردن (دیدن علامت شست در گرافی) به تشخیص در مرحله اول کمک می‌کند.

درمان

درمان با آنتی بیوتیک وریدی (مانند سفتریاکسون و کلرامفنیکل) است. برای حفظ راه تنفسی از گذاشتن لوله تراشه (انتوباسیون) و اکسیژن استفاده می‌کنیم. در صورت عدم امکان لوله گذاری، نای‌بری یا کریکوتیروئیدوتومی‌انجام می‌دهیم. امروزه واکسن هموفیلوس Hib vaccine در دسترس است.