به گزارش طبنا (خبرگزاری سلامت)، این مطالعه شامل ۲۱۱ زن که در طول سه سال گذشته مبتلا به سرطان سینه تشخیص داده شده بودند و ۵۶۷ زن بدون سابقه سرطان بود.

در طول حدود ۶ سال پیگیری وضعیت این زنان، آنهایی که مبتلا به سرطان سینه بودند در مقایسه با زنان فاقد سابقه سرطان، در سن ۵۰ سالگی یا جوان‌تر دو برابر بیشتر در معرض ریسک ابتلا به پوکی استخوان یا مشکل شدید از بین رفتن استخوان قرار داشتند.

به گفته محققان، این ریسک در بین بازماندگان سرطان که تحت درمان‌های توقف تولید استروژن قرار گرفته بودند چهار برابر بیشتر بود.

دکتر کالا ویسواناتان، سرپرست تیم تحقیق در دانشکده جانز‌هاپکینز مریلند آمریکا، در این باره می‌گوید: یافته‌های ما نشان می‌دهد حتی زنان جوان هم در پی انجام درمان‌های استاندارد سرطان سینه با ریسک نسبتا بالا از بین رفتن استخوان‌ها مواجه هستند و در بسیاری از مواقع شاهد آن هستیم که این نابودی استخوان‌ها در مدت فقط چند سال اتفاق می‌افتد.

مطالعه قبل نشان داده بود که بازماندگان مسن سرطان سینه در معرض ریسک بالا نابودی استخوان‌ها قرار دارند.

درمان‌های سرطان سینه می‌توانند با آسیب به تخمدان‌ها یا اختلال در تولید استروژن، موجب آغاز یائسگی زودهنگام شده و در نتیجه زنان در مقابل نابودی استخوان‌ها آسیب‌پذیرتر شوند.

این مطالعه نشان داد ریسک از بین رفتن استخوان‌ها براساس نوع درمان سرطان سینه متفاوت است. زنان دریافت کننده تلفیق استاندارد شیمی درمانی و هورمون درمانی، در مقایسه با زنان فاقد بیماری سرطان ۲.۷ برابر در معرض ریسک بالا پوکی استخوان قرار دارند.

شیمی درمانی همراه با تاموکسیفن با افزایش ۲.۵ برابری ریسک پوکی استخوان همراه است. استفاده تنها از بازدارنده‌های آروماتاز که موجب کاهش استروژن می‌شوند، با افزایش ۲.۷ برابری ریسک از بین رفتن استخوان‌ها همراه هستند اما به کارگیری این دارو همراه با شیمی درمانی این خطر را تا ۳.۸ بار افزایش می‌دهد. (مهر)